Eskobarova retorika kako nacionalizam na Balkanu nije glavni problem, već je to korupcija, ne ignoriše samo zdravu logiku i realnosti koje živimo, već svima na Balkanu, sa ili bez namjere, šalje jednu “bipolarnu” poruku: ignorišite najopasnije i ojačane napade agresivnog nacional-šovinizma i malignog klerikalizma, čiji konci, logistička, propagandna i finansijska podrška seže sve do Kremlja i ruskih službi, već se koncentrišite na borbu protiv organizovanog kriminala. Takvim stavom, da budemo sasvim jasni, nam se, zapravo, poručuje: ,,Pravite se da nema Srbije i … pravite se da nema Rusije!“
Ima li narod više vremena i jesu li naši građani zamorčići da razni „eksperti“ populističkim mjerama, zarad političkih poena, vrše razne eksperimente nad njima? Ovome mora doći kraj…
Čekamo da Indija lansira naše satelite da se još bolje upoznamo i vidimo kakvi smo. Ono što već sada vidimo, bez satelitskog pogleda odozgo, je da je Srpska pravoslavna crkva povećala broj konfliktnih tačaka. Sukobila se sa Svjetskim savjetom crkava, sukobila se sa Grčkom pravoslavnom crkvom, sukobila se sa Crnom Gorom i čak se sukobila sa srpskim nacionalistima oko mađarske hortijevske politike Budimpešte. Jedini saveznik joj je moskovski kolonijalni patrijarh
Crnogorska javnost je željna borbe protiv kriminala i korupcije. Premijer Abazović je odlučio da joj podiđe i pristupi onome što do sada nijesmo vidjeli na političkoj i institucionalnoj sceni - javnost dovodi u zabludu, napada joj zdravi um i rasuđivanje, proizvodi probleme koje, zbog svoje “nepokolebljivosti”, samo on može da “uspješno” razotkrije i, naravno, riješi. Jedan i jedini - Dritan Abazović, manipulator, populista i samoproklamovani spasilac naroda i države
Razmjerama tragedije i gubitka svježe prosuta avgustovska krv na Cetinju baca u sjenku lani u prijestonici isplakane septembarske suze prkosa građanske i slobodne Crne Gore.
