Osmi mart u Crnoj Gori danas je dan cvijeća i prigodnih školskih priredbi o majkama, sa kojih đeca dolaze kući čestitajući Dan mama. Đevojčice za taj dan crtaju svoje majke, a ne svoje snove. Lijep je to povod za jedan ozbiljan razgovor i pojašnjenje da žena nije uvijek majka – i ne mora biti
Samostalnosti pojedinaca u RTCG već pet godina nema, sad se samo formalizuje. Ako pokušaš pisati mimo nacrtanog dobijaš aneks ugovora. Ne možeš prići etru
Nemate što slaviti, gospodo! Pogotovu ne mahati srpstvom i kosovskim bojama, jer se radi o klasičnoj namjeri da uništi Crnu Goru kao državu, zacrtano Niškom deklaracijom 1914. i Krfskom deklaracijom avgusta 1917. godine, što je konačno i ostvareno krajem 1918. nelegalnom i revolucionarnom Podgoričkom skupštinom, dijelom beogradskih zajednica u Crnoj Gori, pa i pod ruskom nesrećom u Crnoj Gori, i pod ruskom nesrećom u Crnoj Gori. prema Crnogorcima. Sluga nikad nije falilo u Crnoj Gori potonjih dva stoljeća. I što je najgore, ponose se vrijeme
Nemate što slaviti, gospodo! Pogotovu ne mahati srpstvom i kosovskim bojama, jer se radi o klasičnoj namjeri da uništi Crnu Goru kao državu, zacrtano Niškom deklaracijom 1914. i Krfskom deklaracijom avgusta 1917. godine, što je konačno i ostvareno krajem 1918. nelegalnom i revolucionarnom Podgoričkom skupštinom, dijelom beogradskih zajednica u Crnoj Gori, pa i pod ruskom nesrećom u Crnoj Gori, i pod ruskom nesrećom u Crnoj Gori. prema Crnogorcima. Sluga nikad nije falilo u Crnoj Gori potonjih dva stoljeća. I što je najgore, ponose se vrijeme
''... Ljubav je sva od nemira i pokreta, antistanje i pokušaj vazda neuspješni da se odstrani osjećanje nepotpunosti koje nam je utisnuto u samo biće. Lišeni nečeg, nedovoljni, nedotavni, vučeni da izađemo iz granica – kad nam to trenutno pođe za rukom, nad ponorom, kličemo od sreće što se tako spajamo sa vansvijetom.'' (Mihailo Lalić)
Neovisnost se može izgubiti, a može se i ponovno izboriti. No, duša i sadržaj neke države i neke kulture gube se samo jednom, zauvijek.
U knjizi „Srpski zločini u Crnoj Gori“, izdatoj od strane Kraljevske Crnogorske štamparije u Rimu 1921. g. piše: „Mitropolit crnogorski (Mitrofan Ban) umro je koncem mjeseca septembra 1920. u 76. godini na Cetinju. Na samrtnom času izjavio je, da je u decembru 1918. pod prijetnjom smrti od strane Srba priznao aneksiju Crne Gore Srbiji i da je ovu izjavu učinio grofu Salisu, izaslaniku Vel. Britanije za anketu u Crnoj Gori. Potonje riječi mitropolitove su bile dirljivi apel na Kralja i narod crnogorski, tražeći da mu oproste ono što je i sam smatrao izdajstvom svoje otadžbine“
